WZORCE CELÓW

Ogólnie biorąc wzorce celów osób dobrze funkcjonujących były bardziej zgodne z takim rozkładem czynników, który można by nazwać i „korzystnym” dla sposobu życia prowadzącego do spełnienia. Ich profile wykazują wysokie wyniki dla czynników B, G i F, z tym wy­jątkiem, że u ludzi starszych G ulega regresji. Mają też oni wystar- | czająco wysokie wyniki A, C, D i L, natomiast rozkłady E, F, H, J i K ; są różne u różnych osób. Ponadto profile te wykazują tendencję do  rozkładu wyników wokół percentyli średnich i wysokich. Profile „nie­korzystne” wykazują tendencję do dużej zmienności percentyli oraz nadmiernie wysokich lub niskich wyników. Osoby depresyjne mają tendencje do uzyskiwania wyników mieszczących się w niskich i śred­nich percentylach, a osoby bardzo wymagające uzyskują wyniki nad- ; miernie wysokie”. Konkretny poziom D teorii Charlotte Buhler składa się z wielu opisów historii życia, badanych przez nią oraz przez jej współpracowników. Ponadto znajduje się opisy materia­łów pochodzących z wywiadów terapeutycznych. Jednostki opisowe zastosowane przez Charlotte Buhler (oraz jej współpracowników) są zarówno molarne („makro­skopowe”), jak i molekularne („mikroskopowe”). Jednakże najbardziej charakterystyczna dla niej jest jednostka molar- na — przebieg całego życia.

Cześć! Mam na imię Krystyna i jestem studentką filozofii. Od długiego czasu zastanawiałam się, czy pisanie bloga będzie dla mnie dobrym zajęciem. Na szczęście okazuje się, iż dużo ludzi to czyta i bardzo sobie ceni! Jestem niezmiernie zadowolona!