Blog Archives

NAGRODZONA REAKCJA

4

Tak więc nagrodzona reakcja pobudza uwagę, tj. podnosi po­ziom aktywności organizmu, w związku z czym zostaje włą­czona w dynamiczne napięcie zadaniowe (dynamie task tension). Takie włączanie nagrodzonych czy wybranych reakcji w pewien system dynamicznych napięć zadaniowych (plan, j zainteresowanie itp.) lub też samo wzbudzenie poziomu aktywności (uwaga) organizmu przez nagrodę lub inny znaczący sygnał stanowi proces, dzięki któremu zachodzi lepsze uczenie się tych reakcji.Nuttin w następujący sposób pisze na temat „uczenia się i motywacji” w ogóle (s. 128):„Naszym zdaniem, procesy psychiczne, ułatwiające nabywanie i prze- i chowywanie albo oczekiwań poznawczych, albo umiejętności behawioralnych, mają w istocie motywacyjny charakter. Orientacja motywacyjna osoby jest odpowiedzialna* nie tylko za fakt, iż w selektywny sposób spostrzega ona i nabywa niektóre sekwencje SiRiS2, ale także za lepsze przechowanie tych oczekiwań i umiejętności, które mają znaczenie dla programów i zadań, realizowanych przez podmiot”.Na temat „uczenia się przez kanalizowanie” Nuttin pisze (s. , 131):„W kategoriach niniejszej teorii uczenia się, jednostki bodziec-reakcja mogą być utrzymane czy przechowane w pamięci dzięki temu, że zo­stają zintegrowane w system dynamiczny w wyniku procesu kanalizo- wania. Kanalizowanie jest mechanizmem całkiem prymitywnym, za po­mocą którego pewien specyficzny wzorzec zachowania zostaje zinte­growany z motywacyjnym stanem organizmu; reakcja behawioralna jest pojmowana jako „kanał”, przez który znajduje ujście niejasna potrzeba interakcji z pewnym obiektem środowiskowym.

Cześć! Mam na imię Krystyna i jestem studentką filozofii. Od długiego czasu zastanawiałam się, czy pisanie bloga będzie dla mnie dobrym zajęciem. Na szczęście okazuje się, iż dużo ludzi to czyta i bardzo sobie ceni! Jestem niezmiernie zadowolona!

W WYNIKU DZIAŁAŃ

5

Nuttin pisze nieco wyraźniej na temat swoich twierdzeń metodologicznych, przedstawiając argumenty za przeprowa­dzaniem eksperymentów z ludźmi, a nie ze zwierzętami.  Teorię Nuttina możemy podsumować w następujący sposób:Organizm ludzki (osobowość) oraz środowisko (świat) tworzą razem jedną jednostkę funkcjonalną. Ogólne typy interakcji, „wymagane” dla prawidłowego funkcjonowania organizmu (lub osobowości), są to potrzeby wrodzone. Potrzeby te, na poziomie behawioralnym, Nuttin uważa za wymagania doty­czące określonych wzorów relacji behawioralnych ze środo­wiskiem fizycznym i społecznym (relacyjna teoria potrzeb). W wyniku działania funkcji poznawczych potrzeby te rozwi­jają się w dynamiczne struktury celów i środków (plany, projekty i zadania), które inicjują i ukierunkowują skoordy­nowane serie czynności behawioralnych. Uczenie się dokonuje się albo automatycznie przez sam fakt, że potrzeby znajdują swoje ujście (nagrody) w wyniku konkretnych, behawioral­nych kontaktów z przedmiotami, co ukierunkowuje te po­trzeby na określone sposoby zachowania (uczenie się przez kanalizowanie — canalization learning), albo też w wyniku procesu o charakterze bardziej poznawczym, dzięki któremu reakcje behawioralne są rozpoznawane (na przykład na pod­stawie ich wyniku lub nagrody) jako interesujące i użyteczne dla dalszego realizowania behawioralnego planu czy zadania.

Cześć! Mam na imię Krystyna i jestem studentką filozofii. Od długiego czasu zastanawiałam się, czy pisanie bloga będzie dla mnie dobrym zajęciem. Na szczęście okazuje się, iż dużo ludzi to czyta i bardzo sobie ceni! Jestem niezmiernie zadowolona!

TEORIA NUTTNA

1

Psycholog belgijski Joseph R. Nuttin przez wiele lat zajmował się motywacją, opublikował też wiele artykułów i książek na temat uczenia się, motywacji i osobowości. Do analizy wy­braliśmy książkę Reward and Punishment in Humań Learning (1968). Może ona być potraktowana jako podsumowanie teore­tycznej i eksperymentalnej pracy Nuttina aż do 1968 r. Następująca krótka analiza jest oparta na wstępnym, nie publikowanym opracowaniu, dokonanym przez Gorma Uhrenholdta, jednego z moich magistrantów.Nuttin nie pisze wyraźnie o swoich założeniach filozo­ficznych, z problemem psychoficznym włącznie. Wypowiada się jednak w sposób jednoznaczny na temat swojej filozofii człowieka. Stwierdza on (s. 9):„Najbardziej uderzającym aspektem zachowania ludzi jest jego kon­struktywny charakter — jego zdolność do zmian w reakcji na nowe sytuacje oraz wskutek sformułowania nowych celów. Próba zrozumie­nia tej konstruktywnej właściwości zachowania się przez badanie pro­cesu tworzenia się nawyku wydaje się całkiem niewłaściwa”.Z cytatu tego wynika, iż jego koncepcja człowieka jest huma­nistyczna, zbliżona do koncepcji tak zwanych „psychologów humanistycznych”. Należy tu jednak zwrócić uwagę, że Nuttin rozwinął swoją filozofię humanistyczną zanim powstała ta szkoła (1960). Twierdzenia metateoretyczne w książce Nuttina nie są sformułowane obszernie, uważa on ją bowiem za pracę ekspe­rymentalną. Nie ma jednak negatywnej postawy wobec teorii. Swoją teorię uważa za czynnik nadający ogólny kierunek pracy eksperymentalnej. W związku z tym pisze (s. 144):„Należy rozumieć te poglądy teoretyczne jako osnowę, na której mogą i powinny powstawać bardziej konkretne hipotezy dotyczące zachowa­nia się ludzi”.

Cześć! Mam na imię Krystyna i jestem studentką filozofii. Od długiego czasu zastanawiałam się, czy pisanie bloga będzie dla mnie dobrym zajęciem. Na szczęście okazuje się, iż dużo ludzi to czyta i bardzo sobie ceni! Jestem niezmiernie zadowolona!