Blog Archives

TEORIA FOWLERA

Psycholog amerykański Harry Fowler opracował teorię cie­kawości, przedstawioną między innymi w jego książce Curio- sity and Exploratory Behavior (1965) oraz w rozdziale pt. Satiation and curiosity (W: K. W. Spence and I. T. Spence I (ed) Psychology of Learning and Motivation. Vol. I, 1967). Nasza analiza oparta jest na nie opublikowanej pracy Anny Vibeke Fleischer, jednej z moich magistrantek. Fowler nie przedstawia żadnych wyraźnych sformuło­wań swoich twierdzeń filozoficznych. Możemy jednak bez­piecznie przyjąć, że jako psycholog amerykański, kontynu­ujący tradycje Hulla-Spence’a, uznaje on neutralno-monistyczną filozofię w odniesieniu do problemu psychofizycznego ;; oraz biologiczną koncepcję człowieka. Fowler podaje kilka wyraźnych sformułowań dotyczą­cych problemów metateoretycznych. Stwierdza on, że współ­czesne teorie motywacji w niezadowalający sposób traktują zagadnienie ciekawości oraz zachowania eksploracyjnego. Uznał on jednak za możliwe rozwinięcie jednej z istniejących teorii, a mianowice teorii Hulla i Spence’a. W związku z tym jego orientacja metateoretyczna jest zbliżona do orientacji Berlyne’a, chociaż w tych dwóch teoriach podejście do pro­blemu jest raczej odmienne.Fowler formułuje explicite metateoretyczną koncepcję zmiennych hipotetycznych, ujmując je podobnie jak Miller.

Cześć! Mam na imię Krystyna i jestem studentką filozofii. Od długiego czasu zastanawiałam się, czy pisanie bloga będzie dla mnie dobrym zajęciem. Na szczęście okazuje się, iż dużo ludzi to czyta i bardzo sobie ceni! Jestem niezmiernie zadowolona!

WŁAŚCIWOŚCI TEORII

Właściwości formalne teorii Irwina są właściwościami bardzo systematycznie zorganizowanego systemu. Mimo że znajduje się w niej bardzo mało wyraźnie sformułowanych hipotez, to jednak sądzę, że jego teoria może być zakwalifiko­wana jako system hipotez zbliżony do systemu dedukcyjnego. Sposób przedstawiania jest bardzo ścisły, wiele jest sformu­łowań symbolicznych, chociaż wszystkie mają charakter jakościowy. Teoria Irwina należy do najbardziej orygi­nalnych spośród analizowanych przez nas teorii. Jest ona bardziej „poznawcza” niż jakakolwiek inna, znana nam teoria motywacyjna. Jest ona bardziej systematyczna i precyzyjna niż większość fenomenologicznych i humanistycznych teorii motywacji, jednocześnie pozwala ona wyjaśnić najbardziej skomplikowane rodzaje motywacji ludzkiej. Tak więc teoria ta integruje to, co najlepsze w behawiorystycznych i huma- 502 nistycznych koncepcjach psychologii.Teorii Irwina należałoby z pewnością poświęcić osobny roz­dział, tu jednak została omówiona dość skrótowo dlatego, że pojawiła się ona późno, tuż przed ukończeniem tej książki.

Cześć! Mam na imię Krystyna i jestem studentką filozofii. Od długiego czasu zastanawiałam się, czy pisanie bloga będzie dla mnie dobrym zajęciem. Na szczęście okazuje się, iż dużo ludzi to czyta i bardzo sobie ceni! Jestem niezmiernie zadowolona!

KLASYFIKACJA TERMINÓW

Jeżeli uznamy, że „sytuacje”, „czynność” i „wynik” należy sklasyfikować jako abstrakcyjne terminy opisowe, to musimy i też uznać, że „wspólne pole poprzedzające” (c.p.f. — common prior field), „właściwości różnicowalne” (discriminanda), „wspólne pole wyników” (common outcome field) oraz „wyniki odróżniane” (differential outcomes), są również terminami opisowymi . Konsekwentnie ; też musimy zaklasyfikować „czynność zamierzoną” (intentional act) oraz „czynność wybraną” (chosen act) jako terminy opisowe. Zgadzam się całkowicie z Irwinem, który wskazuje na podobieństwo między „czynnością zamierzoną” a „zacho­waniem celowym” Tolmana. Sądzę również, że czynność za- ; mierzona jest podobna do „zachowania ukierunkowanego na cel” (goal-directed behavior) u Bindry, chociaż jego teoria nie zakłada aż tak złożonych procesów poznawczych, jak teoria Irwina i Tolmana.Konkretny poziom D w teorii Irwina zawiera opisy eksperymentów — głównie eksperymentów nad różnicowa­niem i preferencjami. Wiele z tych eksperymentów jest pow­tórzeniem „klasycznych” eksperymentów przeprowadzonych dawniej przez innych psychologów, niektóre z nich stanowią jednak oryginalny wkład Irwina oraz jego współpracowników do tej dziedziny badań. Jednostki opisowe w teorii Irwina są głównie molarne, chociaż on sam całkiem wyraźnie stwierdza (s. 19), że„-Wydaje się, iż rozsądnie będzie, jeśli zaniechamy ustalania granic dla podstawowych pojęć, pozostawiając ich wyostrzenie dalszemu rozwojowi nauki. Można dopuścić zarówno czynności tak drobne, jak po­tencjały czynnościowe wytwarzane w pojedynczych komórkach nerwo­wych, jak i czynności tak rozległe, jak komponowanie przez Beetho- wena Kwartetu C-minor”.

Cześć! Mam na imię Krystyna i jestem studentką filozofii. Od długiego czasu zastanawiałam się, czy pisanie bloga będzie dla mnie dobrym zajęciem. Na szczęście okazuje się, iż dużo ludzi to czyta i bardzo sobie ceni! Jestem niezmiernie zadowolona!