ŚCISŁA KOORDYNACJA

Układ ten jest ściśle skoordynowany z pewnymi częściami kory mózgowej oraz z układem limbicznym. Ten ostatni wiąże się z zachowaniem emocjonalnym „i może być uznany, na co mamy wiele dowodów, za aparat służący do porównywania skutków pożądanych z rezczywistymi, który P. K. Anochin nazywa „akceptorem działania” …” (s. 34). Wyraźne stwierdzenie dotyczące motywów znajduje się je­dynie w następującym fragmencie (Łuria 1966, s. 34):„Obszar limbiczny, który może być uważany za formację pośrednią, należącą częściowo do archipallium (Filomonow, 1940, 1944, 1951 i in­ni), odgrywa zasadniczą rolę w regulacji zachowania zwierząt. U czło­wieka obszar ten stracił wiele ze swojego znaczenia. Z powodu nie­porównywalnie większej roli wysoce zorganizowanych motywów, spo­łecznych ze względu na swą genezę i wyrażanych za pomocą mowy, funkcja tworzenia zamierzeń i porównania wyników działania z pla­nem motorycznym musi być nieuchronnie przeniesiona do wyższych struktur korowych. Struktury te tworzą część korowego zakończenia analizatora ruchowego, integrują impulsy dochodzące zarówno z in­nych okolic kory (ekstero- i proprioceptywnych), jak i z formacji niż­szych, z impulsami dochodzącymi z samego analizatora ruchowego”.

Cześć! Mam na imię Krystyna i jestem studentką filozofii. Od długiego czasu zastanawiałam się, czy pisanie bloga będzie dla mnie dobrym zajęciem. Na szczęście okazuje się, iż dużo ludzi to czyta i bardzo sobie ceni! Jestem niezmiernie zadowolona!