PRZEDSTAWIENIE ZAMIARÓW

Zgodnie z powyższym, „cele” są determinowane przez „po­trzeby”, ale nie wszystkie potrzeby dają w wyniku „cele”. „Cel” wymaga, aby zaspokojenie potrzeby stało się „zamia­rem” danej jednostki. Charlotte Biihler kontynuuje logicznie tę wypowiedź (s. 4):„Pozostaje jeszcze do rozwiązania zagadnienie dotyczące powstawania zamiarów. Nie ma wątpliwości, że w działaniach celowych antycypo­wany rezultat pojawia się jako wyobrażenie oparte na wcześniejszym doświadczeniu spostrzeżeniowym. Istnieją jednak, zwłaszcza w pracy 464 twórczej, takie fazy działania, w których pragnienie wydaje się zawierać w sobie pewien zamiar, ukierunkowany na uzyskanie nieokreślonego jeszcze bliżej rezultatu. Dotyczy to szczególnie wczesnych faz rozwoju twórczego. Na przykład, młoda osoba może odczuwać pragnienie pisania lub pomagania innym, nie wiedząc dokładnie, jak i dlaczego. To począt­kowe pragnienie jest częścią procesu, który raz doprowadzony do końca będzie odtąd identyfikowany jako coś, co ma swój nieodłączny cel”. Może to być podsumowane w następujący sposób: „Cele” są końcowymi stanami zaspokojenia potrzeby, które to stany mogą być — chociaż nie zawsze są — świadomie antycypo­wane jako „zamiar”.

Cześć! Mam na imię Krystyna i jestem studentką filozofii. Od długiego czasu zastanawiałam się, czy pisanie bloga będzie dla mnie dobrym zajęciem. Na szczęście okazuje się, iż dużo ludzi to czyta i bardzo sobie ceni! Jestem niezmiernie zadowolona!