Tag Archives: nie kop pana bo się spocisz

MODEL INSTYNKTÓW

18

 

Reventlow adaptuje teorię oraz hierarchiczny model instyn­któw N. Tinbergena. Teoria ta była dokładnie analizowana w Theories of Motwation (Madsen, 1968). Dlatego w tym roz­dziale ograniczymy się jedynie do zbadania najważniejszych aspektów reventlowowskiej wersji teorii Tinbergena. Główne zmienne przedstawione są na schemacie wykonanym przez Jorna T. Christiansena  na podstawie opisu Reventlowa. między teoriami Reventlowa i Tinbergena polega na tym, ze Tinbergen stosuje terminy H z fizjologicznym znaczeniem dodatkowym, podczas gdy Reventlow stosuje ter­miny H me mające żadnego znaczenia dodatkowego. Odnoszą się one do czystych „zmiennych pośredniczących”, pojętych w wąskim znaczeniu. Inna różnica polega na tym, że Tinbergen zakłada istnienie hamowania wzajemnego między dwoma ośrodkami znajdują­cymi się na tym samym poziomie, a Reventlow zakłada inter­akcje facylitujące. Reventlow formułuje na­stępującą hipotezę.  Hipoteza ta jest tak samo jak u Tinbergena wielowy. miarowa. Jest to również hipoteza probabilistyczno-determi-li mstyczna, co jest zgodne z jego twierdzeniami metateore- tycznymi.Oprócz tej wyraźnie sformułowanej hipotezy Reventlow przedstawia rozważania dotyczące swobodnie formułowanej analogu werbalnej w celu wyjaśnienia pewnych stałych empi­rycznych, stwierdzonych w eksperymentach i wyrażonych w postaci modelu opisowego.

Cześć! Mam na imię Krystyna i jestem studentką filozofii. Od długiego czasu zastanawiałam się, czy pisanie bloga będzie dla mnie dobrym zajęciem. Na szczęście okazuje się, iż dużo ludzi to czyta i bardzo sobie ceni! Jestem niezmiernie zadowolona!

ZWIĄZEK MIĘDZY REAKCJAMI

10

 

Schemat ten ilustruje związek między reakcjami na bodźce j u osobnika badanego w trakcie eksperymentu a percepcją i poznaniem tego zachowania przez obserwatora. „1” przed­stawia świat zewnętrzny, który jest źródłem bodźców dzia-1 łających zarówno na badanego osobnika, jak i na ekspery­mentatora. „2a” oznacza narządy zmysłowe badanego osob­nika. „2b” ilustruje pole percepcyjne ośrodkowego układu nerwowego. „3” jest koordynującą i motywującą częścią OUN (ośrodkowego układu nerwowego). „4a” jest polem ruchowym OUN, a ,,4b” reprezentuje ruchy mięśniowe. „5” oznacza zachowanie zewnętrzne jako całość. Cyfry 2, 3 i 4 łącznie przed­stawiają tak zwane Wrodzone Mechanizmy Wyzwalające (Innate Releasing Mechanisms IRM). Cyfra 1 zajmuje większy obszar niż 2a w celu podkreślenia faktu, że narządy zmysłowe u zwierząt nie są kompletnymi fizycznymi urzą­dzeniami rejestrującymi. „6a” i „6b” przedstawiają narządy zmysłowe obserwatora. „6c” stanowi percepcyjną część jego układu nerwowego, determinującą jego doświadczenia feno­menologiczne obserwowanego zachowania („7”).„8” oznacza opis dokonany przez obserwatora, w którym zawarte są dane naukowe i który jest podstawą naukowego opra­cowania. „8a” nie jest na rysunku symetryczne w stosunku do „2a”, co symbolizuje, iż zwierzę reaguje na bodźce, o któ­rych nie wiemy, a z drugiej strony dzięki instrumentom pomiarowym mamy informacje o tych aspektach świata fizycznego, których nie mogą zarejestrować zwierzęce narządy zmysłowe.Podobnie też „6b” nie jest równe „4b” i „5”, co ilustruje, iż eksperymentator nie jest w stanie spostrzec całości reakcji zwierzęcia.

Cześć! Mam na imię Krystyna i jestem studentką filozofii. Od długiego czasu zastanawiałam się, czy pisanie bloga będzie dla mnie dobrym zajęciem. Na szczęście okazuje się, iż dużo ludzi to czyta i bardzo sobie ceni! Jestem niezmiernie zadowolona!