This is default featured slide 1 title

This is default featured slide 2 title

This is default featured slide 3 title

This is default featured slide 4 title

This is default featured slide 5 title

OPRACOWANA ARGUMENTACJA

11

Jak już wspomniano, Reventlow prezentuje bardzo do­brze opracowaną argumentację dotyczącą założeń filozoficz­nych oraz innych metatwierdzeń. Bardzo wyraźnie sformułował on swoje założenia epistemologiczne. Przyjmuje on w założeniu epistemologię empirystyczną, nie jest to jednak sprawa prostego i bezkompromisowego empiryzmu, lecz empiryzmu przepracowanego pod względem psychologicznym, jak I na to wskazuje następujący cytat (s. 28):„Metoda etologii polega …głównie na obserwacji zwierząt w ich normalnym środowisku biologicznym — lub przynajmniej w warunkach możliwie najbardziej do tego zbliżonych. W związku z tym etologowie I muszą zajmować się tak złożonymi sytuacjami bodźcowymi i tak skomplikowanymi warunkami motywacji, że niemożliwe jest przedstawienie | wyczerpujących opisów, takich jakie stosuje się zazwyczaj przy prezentowaniu eksperymentów przeprowadzonych w laboratoriach, gdzie sytuacja bodźcowa może być proszczona, a zachowanie zwierzęcia może ; być zdeterminowane jednym, dominującym rodzajem motywacji. Po­nadto, postępowanie badawcze, jakie jest możliwe poza laboratorium, wyklucza dokonywanie tak obiektywnej rejestracji zachowania, jak i w laboratorium. W związku z tym wyniki eksperymentów etologicz- I nych oparte są w większym stopniu niż wyniki eksperymentów labo­ratoryjnych na bezpośrednim pojmowaniu (conception) przez obserwa- i tora bodźców zewnętrznych, oddziałujących na zwierzę, oraz przyczyn reagowania zwierzęcia i sposobu, w jaki to zrobiło”.

TEORIA REVONTLOWA

12

Psycholog duński Ivan Reventlow wniósł oryginalny wkład do psychologii, wzbudzający zainteresowanie z wielu po­wodów.Po pierwsze, Reventlow od początku zmierzał do zintegro­wania etologii z psychologią człowieka — chodziło mu zwłasz­cza o zastosowanie metod etologicznych do badania problemów psychoanalitycznych. Po drugie, dokonał on tej integracji przez wprowadzenie modelu matematycznego jako głównego narzędzia integracji. Po trzecie, w swojej argumentacji za taką integracją Reventlow przedstawił wiele oryginalnych i systematycznie ze sobą powiązanych metatwierdzeń, mają­cych istotne znaczenie dla naszych celów. Po czwarte, teoria Reventlowa może być uznana za teorią motywacji — moty­wacji zachowania związanego z gniazdem u trójkolczastego ciernika.Główną jego pracą jest książka Studier aj komplicerede psy- kobiologiske joenomener. W książce tej przedstawia on główne wyniki swoich badań eksperymentalnych nad zacho­waniem związanym z gniazdem u trójkolczastego ciernika(Gasterosteus aculeatus). Wyniki są podsumowane w postaci modelu matematycznego i przedstawione w wysoce rozwinię- j: tym ujęciu metateoretycznym.Poniższa analiza systematologiczna oparta jest na nie opubli­kowanym studium opracowanym przez jednego z moich ma­gistrantów J0rna Thaninga Christiansena.

GŁÓWNA RÓŻNICA

6

Główna różnica między „napięciem związanym z zadaniem” a „napięciem potrzeby (need tension) polega na tym, iż na­pięcie związane z zadaniem jest poznawczym przepracowa­niem napięcia potrzeby.Wszystkie wymienione terminy H są terminami HN, terminami hipotetycznymi z neutralnym znaczeniem dodatkowym. Wszystkie te terminy są terminami funkcjonalnymi — z wy­jątkiem terminu „związki” (connections), który jest dyspozy­cyjny.„Potrzeba” oraz „napięcie związane z zadaniem” są terminami dynamicznymi, a „procesy poznawcze” i „poznawane obiekty” są terminami kierunkowymi. Jest możliwe, że „związek” jest terminem wektorowym.Jedyna, sformułowana hipoteza jest złożona (wielowymia­rowa). Zakładane zależności funkcjonalne należą, jak się wy­daje, do kategorii „determinizmu probabilistycznego”. Największa część książki należy do poziomu D, aż 6 rozdziałów spośród 8 zawiera opisy wyników eksperymentów.Mogą one być przeformułowane na opisy empirycznych za­leżności, czyli „praw”, w następujący sposób: „Kanalizowanie” jest rodzajem uczenia się opartego na wzmocnieniu, to jest tworzenia związków zdeterminowa­nych przez nagrodę i karę, zgodnie z prawem efektu.

NAPIĘCIE ZWIĄZANE Z ZADANIEM

7

Napięcie związane z zadaniem jest centralnie zlokalizowanym czynnikiem wzmacniającym, działającym na te związki, które są trwałymi rezultatami uczenia się. Napięcie związane z za­daniem jest zdefiniowane implicite w poniższej hipotezie (s. 82):„Nasza hipoteza jest następująca. Jeżeli dana osoba ma wykonać ja­kieś zadanie, to występuje u niej stan poznawczy, który można nazwać „napięciem związanym z zadaniem”. Każdy komponent zadania uczest­niczy w tym stanie napięcia dopóty, dopóki osoba spostrzega go jako część zadania, które ma być wykonane. W przypadku zadania związa­nego z uczeniem się, fakt, że reakcja jest skuteczna, czyli nagrodzona, prowadzi w rezultacie do percepcyjnego włączenia tej reakcji do za­dania, które ma być wykonane. Odpowiednio, reakcje nieskuteczne zo­stają wyłączone. A więc za poprawne można uznać te reakcje, które zostają włączone w system napięcia związanego z zadaniem, z którego wyłączone są reakcje niepoprawne. Eksperymenty opisane w tym roz­dziale będą zorientowane na hipotezę, że włączenie do systemu napięć związanych z zadaniem jest istotą właściwości nagród, polegającej na wzmacnianiu związków”.