ZŁOŻONY UKŁAD FUNKCJONALNY

Jednym z ważnych pojęć stosowanych przez Łurię jest „zło­żony układ funkcjonalny”. W ten sposób określa on „złożoną adaptacyjną aktywność całego układu” (s. 17). Należy odróż­nić to od „funkcji” w innym znaczeniu, w którym termin ten należy rozumieć jako określoną właściwość tkanki. W tym drugim znaczeniu „funkcja” odnosi się zawsze do określonej tkanki lub określonego narządu, podczas gdy w znaczeniu wspomnianym wcześniej odnosi się zawsze do całego układu funkcjonalnego, złożonego z wielu tkanek lub narządów. „Złożone układy funkcjonalne” związane z procesami psy­chicznymi, takimi jak percepcja, pamięć i myślenie, składają się z okolic korowych (cortical zones) oraz układów podko- rowych. Okolice korowe są podzielone na:Okolice pierwszorzędowe: projekcyjne pola kory.Okolice drugorzędowe: asocjacyjne pola kory.Okolice trzeciorzędowe: są to tak zwane „okolice nakła­dające się na siebie” (overlapping zones), złożone z zacho­dzących na siebie jąder korowych poszczególnych anali­zatorów.Do układów podkorowych należą:Siatkowaty układ wzbudzenia (RAS). Okolice korowe włączone są w złożone układy funkcjonalne, których zadaniem jest analiza i synteza. Synteza móże być ponadto podzielona na: 1) syntezę równoczesną (obejmującą percepcję i rozumienie systemów relacyjnych) oraz 2) syntezę sukcesywną (obejmującą percepcję sekwencji oraz wykony­wanie wyuczonych ruchów).RAS ma istotne znaczenie dla „utrzymania ogólnego napięcia półkul mózgowych, koniecznego dla zachowania stanu czu­wania” (s. 32).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *