WIĘKSZOŚĆ WYNIKÓW

Mimo to jednak w swojej własnej metodzie przejmuje niektóre naj­bardziej cenne właściwości analizy czynnikowej, a mianowicie tak zwaną „analizę syndromów”, którą opisuje w ten sposób (Łuria, 1966, s. 52):„W takich wypadkach badacz analizujący związek między procesami psychicznymi u danej jednostki ma zwykle wystarczająco wyraźny pogląd na rodzaj zaburzeń, pojawiających się jako bezpośredni sku­tek uszkodzenia korowego zakończenia jednego z analizatorów. Obser­wując wtórne zaburzenia w systemowych skutkach tych pierwotnych defektów oraz analizując je ilościowo i porównując z dokładnym opisem procesów psychicznych, które w tych wypadkach pozostają nie­naruszone, badacz może studiować w konkretnej postaci wzajemny związek między indywidualnymi formami aktywności psychicznej oraz wydedukować, na podstawie tego związku, czynnik, który stanowi je­go podłoże. Ta metoda badania pacjentów z lokalnymi uszkodzeniami mózgu ma wiele zalet i, pomimo wielu okoliczności komplikujących ją, może ona być stosowana jako uzupełnienie metody analizy czynni­kowej”.Metodami stosowanymi tu są testy kliniczne, połączone z ba­daniami neurologicznymi pacjentów z uszkodzeniem mózgu. Czasami metody te były uzupełniane eksperymentami z zasto­sowaniem warunkowania klasycznego. Większość wyników przedstawiona jest za pomocą behawio­ralnego języka danych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *