W WYNIKU DZIAŁAŃ

Nuttin pisze nieco wyraźniej na temat swoich twierdzeń metodologicznych, przedstawiając argumenty za przeprowa­dzaniem eksperymentów z ludźmi, a nie ze zwierzętami.  Teorię Nuttina możemy podsumować w następujący sposób:Organizm ludzki (osobowość) oraz środowisko (świat) tworzą razem jedną jednostkę funkcjonalną. Ogólne typy interakcji, „wymagane” dla prawidłowego funkcjonowania organizmu (lub osobowości), są to potrzeby wrodzone. Potrzeby te, na poziomie behawioralnym, Nuttin uważa za wymagania doty­czące określonych wzorów relacji behawioralnych ze środo­wiskiem fizycznym i społecznym (relacyjna teoria potrzeb). W wyniku działania funkcji poznawczych potrzeby te rozwi­jają się w dynamiczne struktury celów i środków (plany, projekty i zadania), które inicjują i ukierunkowują skoordy­nowane serie czynności behawioralnych. Uczenie się dokonuje się albo automatycznie przez sam fakt, że potrzeby znajdują swoje ujście (nagrody) w wyniku konkretnych, behawioral­nych kontaktów z przedmiotami, co ukierunkowuje te po­trzeby na określone sposoby zachowania (uczenie się przez kanalizowanie — canalization learning), albo też w wyniku procesu o charakterze bardziej poznawczym, dzięki któremu reakcje behawioralne są rozpoznawane (na przykład na pod­stawie ich wyniku lub nagrody) jako interesujące i użyteczne dla dalszego realizowania behawioralnego planu czy zadania.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *