NAJWAŻNIEJSZA TREŚĆ

Dane empiryczne przedstawione są w książce Maslowa przede wszystkim w rozdziałach 11 i 12, w których mówi on o bada­niach nad tak zwanymi „ludźmi samorealizującymi się”. Również w innych partiach książki odwołuje się on często do swych badań, a także do swego ogólnego doświadczenia psychoterapeutycznego. Przed omówieniem wyników tych ba­dań przyjrzyjmy się niektórym abstrakcyjnym terminom opi­sowym. Najważniejszą treść abstrakcyjnego poziomu D w teorii Maslowa stanowią abstrakcyjne terminy opisowe. Wśród nich warto podkreślić rozróżnienie pomiędzy zachowaniem „ekspre­syjnym” a „zachowaniem instrumentalnym” (coping behavior). Maslow, inspirowany przez Gordona W. Allporta, wprowadza to rozróżnienie w rozdziale 10, z którego pochodzą następu­jące definicje (Motwation and Personality, 132):„1. Zachowanie instrumentalne jest z definicji celowe i motywowane; ekspresja jest często niemotywowana.Zachowanie instrumentalne jest w większym stopniu determinowane przez zewnętrzne zmienne środowiskowe i kulturowe; ekspresja jest w dużym stopniu determinowana przez stan organizmu.Zachowanie instrumentalne jest najczęściej wyuczone; ekspresja jest najczęściej niewyuczona, wyzwalana lub odhamowywana.Zachowanie instrumentalne łatwiej jest kontrolować; ekspresja jest często nie kontrolowana i czasem nawet nie kontrolowalna.Zachowanie instrumentalne jest zazwyczaj zorientowane na spowo­dowanie zmian w otoczeniu i często do nich doprowadza; ekspresja jest niezorientowana na dokonanie czegokolwiek.Zachowanie instrumentalne jest środkiem, celem jest gratyfikacja lub redukcja zagrożenia. Ekspresja jest często celem sama w sobie”.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *