MODEL INSTYNKTÓW

images (3)

Reventlow adaptuje teorię oraz hierarchiczny model instyn­któw N. Tinbergena. Teoria ta była dokładnie analizowana w Theories of Motwation (Madsen, 1968). Dlatego w tym roz­dziale ograniczymy się jedynie do zbadania najważniejszych aspektów reventlowowskiej wersji teorii Tinbergena. Główne zmienne przedstawione są na schemacie wykonanym przez Jorna T. Christiansena  na podstawie opisu Reventlowa. między teoriami Reventlowa i Tinbergena polega na tym, ze Tinbergen stosuje terminy H z fizjologicznym znaczeniem dodatkowym, podczas gdy Reventlow stosuje ter­miny H me mające żadnego znaczenia dodatkowego. Odnoszą się one do czystych „zmiennych pośredniczących”, pojętych w wąskim znaczeniu. Inna różnica polega na tym, że Tinbergen zakłada istnienie hamowania wzajemnego między dwoma ośrodkami znajdują­cymi się na tym samym poziomie, a Reventlow zakłada inter­akcje facylitujące. Reventlow formułuje na­stępującą hipotezę.  Hipoteza ta jest tak samo jak u Tinbergena wielowy. miarowa. Jest to również hipoteza probabilistyczno-determi-li mstyczna, co jest zgodne z jego twierdzeniami metateore- tycznymi.Oprócz tej wyraźnie sformułowanej hipotezy Reventlow przedstawia rozważania dotyczące swobodnie formułowanej analogu werbalnej w celu wyjaśnienia pewnych stałych empi­rycznych, stwierdzonych w eksperymentach i wyrażonych w postaci modelu opisowego.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *